เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 68 บริษัทแรกหลังเกิดใหม่ย้อนชีวิต
พอกลับถึงโรงแรม หวังซวี่ตงก็อาบน้ำเสร็จเดินออกมา ผมยังเปียกน้ำหยดติ๋งๆ ก็เห็นชายชราหวังนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียง ตรงหน้ามีกระดาษที่เขียนตัวเลขไว้เต็มพรึบหลายแผ่น ในมือถือปากกา ปากก็พึมพำไม่หยุด ดูเหมือนสมุห์บัญชีเฒ่าไม่มีผิด
“ปู่ ยังไม่อาบน้ำเหรอครับ”
ชายชราหวังเงยหน้าขึ้นมาทันควัน แววตาเป็นประกายวาววับจนน่ากลัว คว้าข้อมือหวังซวี่ตงดึงมาข้างเตียง แล้วชี้นิ้วไปที่แถวตัวเลขบนกระดาษ “ซวี่ตง เอ็งมาดูนี่! แค่สองชั่วโมงครึ่งเอ็งกวาดมาได้เกือบสองหมื่นห้าพันดอลลาร์สหรัฐแล้วนะ!”
เขาเอาปลายปากกาจิ้มบรรทัดแรก พลางพูดไปทีละคำอย่างตั้งใจ “สองชั่วโมงครึ่งได้สองหมื่นห้า ถ้างั้นพรุ่งนี้เก้าโมงเช้าเปิดประตูเราก็ไปกันเลย เที่ยงไม่ต้องกลับ อยากกินอะไรเดี๋ยวปู่ไปซื้อมาให้ นั่งลุยยาวไปจนถึงห้าโมงเย็น จะกวาดได้เท่าไหร่รู้ไหม เจ็ดหมื่นกว่าดอลลาร์สหรัฐเชียวนะ!”
หวังซวี่ตงยังไม่ทันได้อ้าปาก ชายชราก็เปิดไปหน้าที่สอง นิ้วมือปาดไปบนกระดาษ ปากพูดเร็วขึ้นเรื่อยๆ “เจ็ดหมื่นดอลลาร์สหรัฐแลกเป็นดอลลาร์ฮ่องกงได้เกือบหกแสน! แลกเป็นเงินหยวนก็สองแสนกว่า! วันหนึ่งหาได้สองแสน เราอยู่สักอาทิตย์หนึ่งก็ล้านสี่! อยู่จนถึงเอ็งเปิดเทอมเดือนกันยายน ก็ยังมีเวลาอีกเกือบสองเดือน...”
เขาเงยหน้าขึ้นมาทันที ตาเบิกกว้างเป็นประกาย เสียงพลันดังลั่น “สิบสองล้านกว่าหยวน! รวยแล้ว! รวยเละแล้วคราวนี้!”