ตอนที่ 26 เรื่องราวยุติ ข้อสรุปเป็นที่แน่ชัด

ตอนที่ 26 เรื่องราวยุติ ข้อสรุปเป็นที่แน่ชัด

เวลาผ่านไปแค่ราวๆ สิบนาทีเท่านั้น

ประตูรั้วบ้านตระกูลหวังยังไม่ทันปิดสนิท เสียงเครื่องยนต์รถยนต์ก็ดังมาจากปากซอย รถเก๋งหลายคันแล่นมาจอดเรียงกัน ประตูรถเปิดออก ผู้นำเบอร์หนึ่งและเบอร์สองของมณฑลก็ก้าวลงมา

เสียงสบถด่าในลานบ้านที่แว่วอยู่เมื่อครู่พลันเงียบกริบ เหมือนไก่ที่ถูกบีบคอไว้กะทันหัน

ลานบ้านที่เพิ่งจะคึกคักเหมือนตลาดนัด กลายเป็นเงียบสงัดแทบไม่ได้ยินเสียงอะไรในพริบตา

จางอิงถอยหลังไปครึ่งก้าวตามสัญชาตญาณ ก่อนจะรู้สึกว่าดูไม่เหมาะ จึงฝืนยืนนิ่ง ฝืนยิ้มแห้งๆ ที่ดูแย่ยิ่งกว่าร้องไห้ออกมา ส่วนหวังเจี้ยนกั๋วยืนอยู่ที่หน้าประตู มือจับขอบประตูแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด ไม่รู้ว่าควรหลบทางให้หรือยืนขวางไว้ดี

พวกเขาไม่ได้กลัวคนกลุ่มนี้ แต่กังวลว่าอำนาจจากตำแหน่งหน้าที่ของคนพวกนี้จะนำเรื่องไม่ดีมาสู่ครอบครัวต่างหาก

ความโกรธบนใบหน้าของตาเฒ่าหวังยังไม่จางหาย แต่สายตาที่ผ่านโลกมาโชกโชนคู่นั้น ได้ประเมินสถานการณ์ตรงหน้าอย่างรวดเร็วแล้ว

เขาขยับมายืนบังหน้าหวังซวี่ตงกับซูชิงเยี่ยนไว้ แล้วก้าวไปข้างหน้าสองก้าวพลางฝืนยิ้มต้อนรับ ตาเฒ่าหวังคนที่เพิ่งจะสบถด่าว่า “ไปตายซะเถอะมึง” เมื่อครู่นี้ ตอนนี้กลับไม่เอ่ยปากแม้แต่คำเดียว

ไม่ใช่เพราะกลัว