ตอนที่ 22 สอบเข้ามัธยมปลายเสร็จสิ้น

ตอนที่ 22 สอบเข้ามัธยมปลายเสร็จสิ้น

ระหว่างทางกลับบ้าน หวังซวี่ตงกับตาเฒ่าหวังนั่งอยู่บนรถสามล้อ โดยมีหวังเจี้ยนจวินค่อยๆ ปั่นไปอย่างไม่รีบร้อน

ดวงอาทิตย์คล้อยต่ำไปทางทิศตะวันตกแล้ว ความร้อนคลายลงไปบ้าง ลมพัดผ่านมาตามทุ่งนา พาเอากลิ่นหญ้าสดลอยมาด้วย

หวังซวี่ตงพิงขอบกระบะรถ พลางหรี่ตาลง ในที่สุดความอัดอั้นตันใจที่ติดตัวมาจากชาติก่อนก็ระบายออกไปจนหมดเสียที

ด่ากราดไปรอบหนึ่งเมื่อบ่ายนี้ เขาด่าได้สะใจจริงๆ

ความคับแค้นใจ ความไม่ยอมรับ และความขุ่นเคืองที่พูดไม่ออกในชาติก่อนทั้งหมดนั้น เขาถือโอกาสระบายใส่ไอ้แก่สองคนนั่นจนหมดไส้หมดพุง

ใช่แล้ว เขามองไอ้แก่สองคนนั้นเป็นตาเฒ่าหวังในชาติก่อนแล้วด่าออกไป

ถ้างั้นตอนนี้ก็ถึงเวลาต้องอบรมตาเฒ่าหวังตัวจริงที่ไม่เคยทำให้คนอื่นสบายใจคนนี้บ้างแล้ว

เขาปรายตาหันไปมองตาเฒ่าหวังที่พิงขอบกระบะรถอยู่ข้างๆ พลางหลับตารับลม แล้วเอ่ยปากขึ้นมาทันที “ผมว่านะตาแก่... คุณปู่”

ตาเฒ่าหวังไม่ได้ลืมตาด้วยซ้ำ “หือ?”