บทที่ 131

บทที่ 131

เถ้าแก่โจวและโจวต้าเฉิ่งไม่คิดเลยว่าคนที่มาจริงๆ จะเป็นแม่นางสวี่ ทั้งสองต่างรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาเล็กน้อย ตั้งแต่ครั้งก่อนที่โจวต้าเฉิ่งไปส่งครอบครัวของแม่นางสวี่ถึงเมืองหยวนเป่า แม้จะรู้ว่าแม่นางสวี่พักอาศัยอยู่ที่เมืองหยวนเป่า แต่สองพ่อลูกก็ไม่กล้าหน้าด้านไปเยี่ยมถึงบ้าน เพราะรู้สึกว่าหากตามไปถึงบ้านเช่นนั้น ความคิดของพวกเขาก็ชัดเจนเกินไป

“แม่นางสวี่ เหตุใดถึงมาที่นี่ได้เล่า”

เถ้าแก่โจวยิ้มพลางเดินเข้าไปต้อนรับ

สวี่ฉิ่นอวี้ได้ยินเสียงจึงหันกลับไป เมื่อเห็นว่าเป็นเถ้าแก่โจว นางก็ลุกขึ้นเช่นกัน

“เถ้าแก่โจว พ่อครัวโจว ช่วงนี้สบายดีกันหรือไม่ วันนี้ข้ามาที่นี่เพราะมีเรื่องอยากหารือกับเถ้าแก่โจวสักหน่อย”

นางกล่าวถึงจุดประสงค์ของการมาในครั้งนี้โดยตรง บอกว่าช่วงที่ผ่านมาได้หมักเหล้าองุ่นไว้ไม่น้อย แต่ในเมืองเล็กขายได้ไม่ดีนัก จึงเดินทางมายังเมืองเหราโจว อยากลองดูว่าจะเปิดช่องทางจำหน่ายในเมืองได้หรือไม่ และยังบอกด้วยว่าที่ตั้งใจมาถามเถ้าแก่โจวโดยเฉพาะ ก็เพราะอยากรู้ว่าเถ้าแก่โจวคิดว่าเหล้าองุ่นชนิดนี้ขายง่ายหรือไม่ และควรขายอย่างไร

กล่าวจบ นางก็เปิดเหล้าองุ่นหนึ่งขวด

ขวดเล็กที่ใช้บรรจุเหล้าองุ่นเหล่านี้ ปากขวดยังคงใช้จุกไม้ ซึ่งจุกไม้เหล่านี้ก็ต้องเสียเงินซื้อมาเช่นกัน

จุกไม้ถูกห่อด้วยกระดาษห่อสุราอีกชั้นหนึ่ง และผูกด้วยเส้นริบบิ้นไหม เมื่อดึงริบบิ้นไหมออก ยังมีเชือกป่านพันไว้อีกชั้นหนึ่ง