บทที่ 105

บทที่ 105

ไม่นานนัก เหวินซื่อ เผยเจียหนิง รวมถึงเฉิงเกอเอ๋อร์กับกงเกอเอ๋อร์ก็กลับมา

ส่วนสตรีที่ทำหน้าที่วิ่งส่งอาหารทั้งสามคนอย่างเฉินซื่อและคนอื่นๆ ก็กลับบ้านไปนอนแล้ว

ในอ้อมแขนของเหวินซื่อกับเผยเจียหนิงยังมีกล่องไม้อยู่ใบหนึ่ง

พวกนางนำหีบเงินกลับมาด้วย เพราะเกรงว่าหากวางทิ้งไว้ในร้านอาหารจะถูกคนขโมยไปได้ อย่างไรเสียตอนกลางคืนร้านอาหารก็ไม่มีคนเฝ้า

เงินที่อยู่ในกล่องไม้ก็คือยอดขายตลอดทั้งวันในวันนี้

เมื่อสวี่ฉิ่นอวี้ได้ยินเสียงเงินกระทบกันอันไพเราะ นางก็รู้สึกเหนื่อยน้อยลงไปทั้งตัว รอยยิ้มเผยออกมาจนดวงตาโค้งเป็นพระจันทร์เสี้ยว

เหวินซื่อเห็นท่าทางของอวี้เหนียงแล้วก็รู้สึกจนปัญญาอยู่บ้าง