บทที่ 103

บทที่ 103

อาหารเช้าที่สวี่ฉิ่นอวี้เตรียมไว้ให้หยางจือจือคือขนมจีบกุ้งที่ทำจากแป้งธัญพืช แม้จะใช้แป้งธัญพืช นางก็ยังสามารถรีดแป้งให้บางราวกับปีกจักจั่นได้เช่นเดิม แม้จะไม่ใสโปร่งแสงเหมือนแป้งสาลีขาว แต่ก็ยังมองเห็นสีสันสวยงามของเนื้อกุ้งด้านในได้ รสสัมผัสเองก็ไม่ได้แตกต่างกันแม้แต่น้อย เพียงเพราะเป็นแป้งธัญพืช ตัวแป้งจึงมีความเหนียวนุ่มให้เคี้ยวสู้ฟันอยู่เล็กน้อย

นอกจากขนมจีบกุ้งแล้ว ยังมีนมอีกหนึ่งถ้วย ในนมนั้นแน่นอนว่าไม่ได้เติมน้ำตาล แต่ใส่อัลมอนด์ลงไปแทน เมื่อดื่มแล้วได้กลิ่นหอมนมเข้มข้น มีรสหวานจางๆ ซึ่งเป็นความหวานตามธรรมชาติของนมเอง

ส่วนผักเป็นขึ้นฉ่ายซอยคลุกเย็น รสชาติเปรี้ยวเผ็ด กรอบสดชื่น

ขนมจีบกุ้งแป้งธัญพืชนั้น หากกินจนท้องอิ่มเต็มที่ก็ไม่มีปัญหา ดังนั้นหยางจือจือจึงกินอย่างเต็มที่โดยไม่เกรงใจ

ส่วนคนอื่นๆ แน่นอนว่าย่อมกินอะไรก็ได้

เว่ยซื่อสั่งหมั่นโถวไส้ครีมไข่เค็ม นางเคยกินที่บ้านเผยครั้งหนึ่งแล้วติดใจไม่รู้ลืม วันนี้จึงสั่งมาสองเข่ง ทั้งยังสั่งขนมจีบกุ้งอีกสองชุดกับชานมหนึ่งถ้วย