บทที่ 080

บทที่ 80

ส่วนหมั่นโถวไส้นมนั้นไม่ได้ให้ไป เพราะที่บ้านกินไปบ้างแล้ว ส่วนที่เหลือก็ขายให้บ้านตระกูลเซี่ยกับบ้านไต้เท้าสวี่ไปหมดแล้ว จึงไม่เหลืออีก

เหวินซุ่นเฉิงถือกล่องอาหาร อุ้มหมั่นโถวรสนมกับลูกชิ้นปลากลับบ้าน ท่าทางยังคงเหม่อลอยอยู่เล็กน้อย

เมื่อกลับถึงบ้าน เขาแอบลอดเข้ามาทางประตูหลัง เพราะอาการป่วยของท่านยายกุ้ย ทางประตูหน้ายังไม่สามารถเข้าออกได้ ทุกคนจึงใช้ประตูด้านข้างเป็นหลัก นอกจากนี้ยังมีประตูหลังอีกบาน ซึ่งเป็นทางเข้าบริเวณที่บ้านสามพักอยู่ ค่อนข้างห่างออกไป ปกติคนบ้านใหญ่กับบ้านรองแทบไม่เคยมาที่นี่ พวกเขาใช้ประตูด้านข้างเข้าออก ดังนั้นทุกครั้งที่เหวินซุ่นเฉิงเข้าออก เขาจึงใช้ประตูหลังและไม่ต้องพบกับคนบ้านใหญ่หรือบ้านรอง

ครั้งนี้กลับมาเช่นกัน เขาแอบสังเกตจนแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่ เหวินซุ่นเฉิงจึงค่อยๆ เดินเข้ามาอย่างระมัดระวัง

ยายไป๋และคนอื่นๆ เพิ่งกินอาหารเย็นเสร็จและกลับมาที่บ้านสาม วันนี้นายท่านสามของบ้านสาม เหวินจื่อเซียว ก็กลับมาด้วย เพียงแต่กลับมาไม่ทันกินอาหารเย็น เพิ่งถึงบ้านและกำลังนั่งพูดคุยกับคนในครอบครัวอยู่ในห้องโถง

เขากวาดตามองไปรอบหนึ่ง เมื่อไม่เห็นบุตรชายคนโต เหวินจื่อเซียวจึงถามว่า

“เฉิงเกอเอ๋อร์ไปไหน?”

ยายไป๋ตอบว่า

“ช่วงนี้เฉิงเกอเอ๋อร์ออกไปนอกเมืองจับปลาไหลมาขายเองทุกวัน ปกติเขาจะกลับมาเร็ว วันนี้จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่กลับมาเลย”