บทที่ 068

บทที่ 68

เมื่อถึงช่วงเทศกาลปีใหม่ เหวินจื่อเซียวก็ยังไม่อยู่บ้าน ไม่รู้ว่าออกไปทำอะไรอยู่ข้างนอก

ฮูหยินผู้เฒ่าเหวินกินอาหารค่ำคืนส่งท้ายปีที่จืดชืดไร้รสชาติ พลันอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก ยิ่งเห็นว่าสามีภรรยาห้องสามยังขาดเหวินจื่อเซียวอยู่ นางก็อดไม่ได้ที่จะทำหน้าบึ้งแล้วถามเมิ่งซื่อว่า “สามีเจ้ายังไม่กลับมาอีกหรือ? วันขึ้นปีใหม่ทั้งที ในฐานะภรรยา เจ้าไม่คิดจะดูแลสามีของตัวเองบ้างหรือไร”

เมิ่งซื่อตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “เรียนท่านแม่ สามีออกไปทำสิ่งใดข้างนอก ข้าก็ไม่ค่อยทราบนัก คาดว่าน่าจะยังอยู่ข้างนอกเพื่อหาเงินกระมัง ที่บ้านเองก็ไม่มีงานการให้ทำ สามีจึงกังวลว่าครอบครัวจะเอาแต่กินทุนเก่าโดยไม่หารายได้ แม้เงินที่เขานำกลับมาทุกเดือนจะไม่มากนัก แต่ก็ยังดีกว่าครอบครัวทั่วไปมาก อย่างไรก็ต้องค่อยเป็นค่อยไปเจ้าค่ะ”

ฮูหยินผู้เฒ่าเหวินจึงไม่ค่อยอยากพูดกับเมิ่งซื่อเท่าไร ไม่ว่านางจะพูดอะไรกับเมิ่งซื่อ อีกฝ่ายก็เอาแต่พูดจานุ่มนวลอ่อนโยน ทว่าวาจาที่ออกมาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนนั้นกลับทำให้คนฟังรู้สึกขัดใจอยู่เสมอ หากนางยังคงอบรมต่อ เมิ่งซื่อก็จะก้มหน้ารับผิด ยอมให้นางอบรมแต่โดยดี