บทที่ 042

บทที่ 42

เมื่อเห็นเผยเจียหนิงมีสภาพเช่นนี้ สวี่ฉิ่นอวี้ก็ตกใจจนสะดุ้ง แม้แต่รถเข็นก็ไม่สนใจจะเข็นเข้าไปในลานบ้าน นางยกชายกระโปรงขึ้นแล้วรีบร้อนวิ่งเข้าไปในห้องทันที

“เจียหนิง เกิดอะไรขึ้น?”

“พี่สะใภ้สี่” เผยเจียหนิงปาดน้ำตา “มีคนมาหาเรื่องถึงบ้าน บอกว่าปลาที่ซื้อจากพี่สะใภ้เมื่อวานไม่อร่อย จะให้ข้าคืนเงินให้นาง”

ที่แท้หลังจากเผยเจียหนิงรอจนพี่สี่ พี่สะใภ้สี่ และเหวินซื่อออกจากบ้านไปแล้ว นางก็พาเฟิ่งเอ๋อร์กับหยวนเอ๋อร์ไปเขียนวาดบนหิมะที่กองอยู่ในลานบ้าน สอนพวกเขารู้จักตัวอักษรและหัดเขียนหนังสือ

ไม่นานก็มีคนมาเคาะประตูอย่างเร่งรีบ เสียงดังปังๆ ไม่หยุด

เผยเจียหนิงจึงไปเปิดประตู และพบว่าเป็นหญิงชราคนหนึ่งที่มีดวงตาเรียวเชิดขึ้นเล็กน้อยกับโหนกแก้มสูง

ทันทีที่หญิงชราเห็นนางก็เริ่มโวยวาย

“เมื่อวานตอนบ่าย บ้านพวกเจ้ามีแม่นางน้อยคนหนึ่งมาขายปลาชิงอวี๋ตุ๋นน้ำแดงในตรอกใช่หรือไม่? ยังบอกอีก ว่าถ้ารสชาติไม่ดีสามารถมาหานางเพื่อขอเงินคืนได้ เมื่อวานข้าซื้อปลานั่นกลับไปแล้วพบว่าคาวติดเต็มปาก แถมยังไม่อร่อยอีก รีบให้แม่นางน้อยบ้านเจ้าคืนเงินให้ข้าเร็วเข้า”

เผยเจียหนิงได้ฟังจนตะลึงงัน แต่ไม่นานก็ได้สติกลับมา