บทที่ 036

บทที่ 36

การล้างไส้หมูเป็นงานที่ต้องใช้ฝีมือทีเดียว ในยุคปัจจุบันซึ่งเป็นยุคที่อาหารการกินไม่ขาดแคลน ผู้คนล้วนใช้แป้งสาลีหรือแป้งมันสำปะหลัง ผสมกับน้ำส้มสายชูและเหล้าในการล้างไส้หมู แต่ที่นี่ทั้งแป้งสาลี น้ำส้มสายชู และเหลาฮวาเตียวล้วนมีราคาไม่ถูก นางเองก็เสียดายเกินกว่าจะนำมาใช้ล้างเครื่องในหมู ดังนั้นจึงใช้เถ้าถ่านจากฟืนแทน เถ้าถ่านจากฟืนเองก็เป็นยาจีนชนิดหนึ่ง มีสรรพคุณช่วยชำระสิ่งสกปรกและกำจัดกลิ่นไม่พึงประสงค์ นางจึงนำเถ้าถ่านจากฟืนมาใช้ล้างไส้หมู

นางขยำล้างซ้ำแล้วซ้ำเล่าหลายรอบ จนไส้หมูสะอาดขาวหมดจด ส่วนมันที่อยู่ด้านในไส้หมู นางตัดออกเพียงบางส่วน เก็บไขมันส่วนใหญ่เอาไว้ เช่นนี้เวลานำไปพะโล้ก็จะมีน้ำมันมาก รสชาติก็จะดีด้วย

หลังจากกินอาหารมื้อเย็นแล้ว สวี่ฉิ่นอวี้ก็เริ่มพะโล้เครื่องใน

เวลานางทำอาหาร คนอื่นๆ นอกจากช่วยดูไฟใต้เตาแล้ว ก็ช่วยงานอย่างอื่นไม่ได้มากนัก ส่วนใหญ่จึงช่วยล้างกะละมังไม้ หม้อ ชาม และภาชนะต่างๆ