บทที่ 021

บทที่ 21

จู่ๆ ก็ถูกคนคว้าข้อมือเอาไว้ ความคิดอันวุ่นวายสับสนในหัวของสวี่ฉิ่นอวี้พลันสลายหายไป นางมองไปยังมือคู่นั้นโดยไม่รู้ตัว ฝ่ามือทั้งยาวและกว้าง กระดูกเรียวยาวได้รูป ข้อนิ้วชัดเจน นิ้วมือก็เรียวยาว แม้จะผอมซีดเกินไปจนเห็นเส้นเอ็นชัดเจน แต่ก็ยังไม่อาจบดบังความงดงามของมือคู่นี้ได้

สายตาของนางเลื่อนขึ้นไปสบเข้ากับเจ้าของมือ—เผยเวยเสวี่ยน สามีราคาถูกของนาง

เขาฟื้นแล้ว

สวี่ฉิ่นอวี้สบเข้ากับดวงตาของเขาพอดี