บทที่ 004

บทที่ 4

ยังไม่ทันที่เผยเวยเสวี่ยนจะอุ้มเด็กทั้งสองเดินมา ก็มีหญิงสาวผู้หนึ่งสวมเสื้อคลุมยาวคอจีนเข้ารูปสีเหลืองอ่อน ขลิบชายด้วยลายดอกไม้สีเข้ม สวมเสื้อกันฝนจากฟาง ทั้งยังถือร่มน้ำมันวิ่งมาถึงใต้ก้อนหินยักษ์ นางถึงกับไม่แม้แต่จะเหลือบมองสวี่ฉิ่นอวี้ที่อยู่ใต้ก้อนหิน เพียงหันไปโบกมือพร้อมตะโกนไปทางที่อยู่ไม่ไกลว่า “ท่านปู่ ท่านย่า มาทางนี้เร็ว ที่นี่มีก้อนหินยักษ์บังฝนอยู่ นั่งพักตรงนี้ได้”

หญิงสาวผู้นี้เป็นหลานสาวของอันผิงกง และยังเป็นหลานสาวของเหวินซื่อ นามว่าเหวินอวิ๋นหลิง