เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 77 ตุลาการลู่เปลี่ยนหัวใจ (3)
วันนั้น ทุกคนพากันมาล้อมจูเอ่อร์ตั้น เพื่อนร่วมสำนักคนที่ปกติช่างจับผิดที่สุดเป็นคนแรกที่เอ่ยปาก ใบหน้าเปื้อนยิ้ม แต่ถ้อยคำกลับเจือแววประจบอยู่หลายส่วน “พี่จู เมื่อก่อนพวกเราไม่รู้ความกันจริง ๆ มีเรื่องกระทบกระทั่งกันบ้าง แต่ถึงอย่างไรเราก็เป็นพวกเดียวกันในสำนักวรรณศิลป์ ตอนนี้ท่านได้พบวาสนาอันยิ่งใหญ่ ทั้งยังสนิทสนมกับตุลาการลู่ พอจะช่วยพวกเราสักหน่อย พาไปทำความรู้จักกับผู้วิเศษท่านนั้นได้หรือไม่? เผื่อจะได้รับไอเซียนมาบ้าง แล้วพวกเราจะได้มีความคิดพรั่งพรูเช่นกัน” คนอื่น ๆ ต่างพากันคล้อยตาม ถ้อยคำจริงใจยิ่ง
จูเอ่อร์ตั้นเป็นคนใจกว้างอยู่แล้ว เมื่อเห็นทุกคนมีท่าทีจริงใจ ก็โบกมือใหญ่แล้วหัวเราะเสียงดัง “ได้! พวกเราก็เหมือนพี่น้องกัน ข้าจะไปคุยกับตุลาการลู่ แล้วพยายามจัดการให้” เมื่อตุลาการลู่รู้เรื่อง เขาก็ตอบรับคำเชิญอย่างไม่ลังเล