กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 47 บันทึกบัณฑิตเหวินเติงบรรลุเซียน (5)
จากนั้น บัณฑิตโจวก็ลอบออกมาทางประตูใหญ่ แล้ววิ่งสุดฝีเท้าไปหาบัณฑิตเฉิง พอพบบัณฑิตเฉิง สีหน้าของบัณฑิตโจวก็เต็มไปด้วยโทสะ ดวงตาแดงก่ำ พลางกล่าวเสียงดังว่า “น้องชาย เจ้าต้องช่วยข้าให้ได้นะ! ภรรยาข้า…นางถึงกับลักลอบเป็นชู้กับบ่าว!” บัณฑิตเฉิงได้ยินดังนั้น แววตาพลันเย็นเยียบราวลมหนาวกลางเหมันต์ ก่อนกล่าวว่า “พี่ชายอย่าเพิ่งร้อนใจ ข้าจะไปกับท่าน”