เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 41 วิญญาณบัณฑิตเย่
ณ หวยหยาง มีบัณฑิตเย่ผู้หนึ่ง บัดนี้ไม่มีใครจำชื่อของเขาได้แล้ว แต่ในท้องถิ่นนั้น ชื่อเสียงด้านวรรณศิลป์ของเขาโด่งดังยิ่งนัก! บทความและงานประพันธ์ที่เขาเขียนเรียกได้ว่าราวกับเทพดลบันดาล ไม่มีใครเทียบได้
ทว่าชะตาของบัณฑิตเย่นั้นราวกับถูกสวรรค์กลั่นแกล้ง ระบบสอบขุนนางเป็นด่านหินสำหรับเขา ประหนึ่งสะพานไม้แคบ ๆ ที่ทอดอยู่เหนือหุบเหวลึก เขาพยายามฝ่าข้ามไปครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ทุกครั้งก็ถูกเบียดตกลงมาอย่างไร้ปรานี ร่วงลงสู่สายน้ำเย็นเยียบ
พอดีกับที่ติงเฉิงเฮ่อ นายอำเภอติงจากกวนตง เข้ารับตำแหน่งใหม่ วันหนึ่งเขาบังเอิญเปิดอ่านบทความของบัณฑิตเย่ ดวงตาก็พลันเป็นประกาย ราวกับได้สมบัติล้ำค่า! เขารีบเรียกบัณฑิตเย่มาพบ พอได้สนทนากัน นายอำเภอติงก็รู้สึกราวกับค้นพบสมบัติล้ำค่าหายากกลางทะเลทรายอันว่างเปล่า ในใจเต็มไปด้วยความยินดี