เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 39 วิชาอาถรรพ์ชั่วร้าย
ท่านอวี๋มีจิตใจรักความยุติธรรมมาตั้งแต่เด็ก เป็นที่เลื่องลือในหมู่บ้าน รูปร่างปราดเปรียวประหนึ่งวานรคล่องแคล่วในภูเขา ทั้งชื่นชอบวิชาหมัดมวยเป็นพิเศษ ฝึกฝนทุกวันอย่างขยันขันแข็ง ไม่เคยเกียจคร้านแม้แต่น้อย เรี่ยวแรงของเขายังน่าทึ่งยิ่งนัก สามารถยกกระถางสำริดใบใหญ่สูงขึ้นได้อย่างง่ายดาย แล้วหมุนมันไปรอบตัวดุจลมหมุน กระถางสำริดในมือเขาราวกับเป็นของเล่นเบาหวิว ใครเห็นต่างก็อ้าปากค้างและประหลาดใจ
ในช่วงรัชศกฉงเจิน ท่านอวี๋เดินทางไปเมืองหลวงเพื่อเข้าร่วมการสอบหน้าพระที่นั่ง ระหว่างทางไกลแสนลำบาก บ่าวของเขากลับติดโรคระบาด ล้มหมอนนอนเสื่อ ใบหน้าเหลืองซีด ลมหายใจรวยริน ท่านอวี๋ขมวดคิ้ว สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล เดินไปมาในโรงเตี๊ยมด้วยฝีเท้าหนักและเร่งร้อน พลางครุ่นคิดว่าจะทำอย่างไรดี