กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 37 สามชาติสามภพ
เหล่าที่รัก ขอบคุณมากจริง ๆ ที่คอยเร่งให้ข้าอัปนิยายอย่างกระตือรือร้น ข้ารู้สึกอบอุ่นใจเหลือเกิน ช่วงนี้แรงบันดาลใจกำลังเล่นซ่อนหากับข้าอยู่ ข้าจึงออกตามหามันไปทั่ว แต่ไม่ต้องห่วง ข้าขึง “ตาข่ายฟ้าดิน” ดักมันไว้แล้ว พอจับได้เมื่อไร ข้าจะลงมือเขียนทันที รับรองว่าจะไม่ปล่อยให้พวกเจ้ารอเรื่องนี้นานเกินไป!
ข้าเร่งเขียนบทหนึ่งมาให้แล้ว
เซี่ยวเหลียนหลิวเป็นผู้มีประสบการณ์น่าพิศวง เขาสามารถระลึกถึงเรื่องราวต่าง ๆ ที่ตนประสบในชาติก่อนได้อย่างแจ่มชัดยิ่ง เขากับพี่เหวินเปิ้นผู้ล่วงลับไปแล้วนั้นสอบได้เป็นจวี่เหรินในปีเดียวกัน ยามว่างเขามักเล่าเรื่องราวในอดีตอันดุจฝันแต่กลับแจ่มชัดจนยากจะเชื่อให้พวกเราฟังอย่างออกรส