กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 23 จิ้งจอกออกเรือน (3)
ราตรีบนขอบฟ้าค่อย ๆ จางหาย แสงริบหรี่สายหนึ่งแผ่ขึ้นจากเส้นขอบฟ้า ทิศตะวันออกเริ่มขาวโพลนราวท้องปลา ความขาวจาง ๆ นั้นคล้ายม่านบางเบาที่คลุมโลกไว้อย่างนุ่มนวล ขับไล่ความมืดมิด ท่านอินเดินออกมาจากคฤหาสน์อันลึกลับหลังนั้นอย่างสงบเยือกเย็น ท่ามกลางแสงสลัวของรุ่งอรุณ ฝีเท้าของเขามั่นคง ทุกย่างก้าวแฝงความสุขุมของผู้ผ่านเหตุอัศจรรย์มา เขาลูบแขนเสื้อโดยไม่รู้ตัว ปลายนิ้วสัมผัสถูกผิวเย็นแข็งของจอกทองคำ มุมปากจึงยกขึ้นเล็กน้อย เขาลอบยินดีในใจว่า “สมบัติล้ำค่ายังอยู่ ประสบการณ์เมื่อคืนมิใช่ความฝันจริง ๆ”