เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 20 ต้าชิง เอ้อร์ชิง และเสี่ยวชิง
ในดินแดนตงจวิ้นอันเก่าแก่ มีผู้มีวิชาพิเศษคนหนึ่งหาเลี้ยงชีพด้วยการเล่นงูแสดง ผู้คนต่างเรียกเขาว่าคนแสดงงู คนแสดงงูมีงูฝึกเชื่องตัวโปรดอยู่สองตัว ทั้งตัวเป็นสีเขียวราวกับแกะสลักจากหยกมรกต งดงามน่ามองยิ่งนัก ตัวที่รูปร่างใหญ่กว่านั้น คนแสดงงูเรียกอย่างสนิทสนมว่าต้าชิง ส่วนตัวที่เล็กกว่าหน่อยเรียกว่าเอ้อร์ชิง เอ้อร์ชิงมีลักษณะพิเศษยิ่ง หน้าผากแต้มจุดแดงชาดไว้ดวงหนึ่ง ประหนึ่งไฝชาดลึกลับ เมื่ออยู่บนเกล็ดสีเขียวก็ยิ่งเด่นสะดุดตา เอ้อร์ชิงไม่เพียงหน้าตางดงาม แต่ยังเฉลียวฉลาดและเชื่องอย่างยิ่ง ไม่ว่าคนแสดงงูจะนึกท่าร่ายรำบิดเลื้อยแบบใดในใจ มันก็เข้าใจได้ทันทีและแสดงออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ ท่วงท่าคล่องแคล่วของมันราวกับหยั่งรู้ทุกความคิดของคนแสดงงู ด้วยเหตุนี้ คนแสดงงูจึงรักเอ้อร์ชิงยิ่งกว่างูตัวอื่น ในใจของเขา เอ้อร์ชิงเป็นดั่งของล้ำค่า