กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 18 รอดจากปากงูเหลือม
ในหมู่บ้านหูเถียนมีครอบครัวหนึ่งแซ่หู พี่น้องสองคนพึ่งพาอาศัยกัน หากินด้วยการตัดฟืนทุกวัน วันนั้นดูเผิน ๆ ก็เป็นวันธรรมดา แสงอาทิตย์พยายามส่องผ่านหมู่ใบไม้หนาทึบราวหลังคาสีเขียว จุดแสงระยิบระยับตกลงบนพื้นดินประหนึ่งแผ่นทองที่ธรรมชาติโปรยไว้ตามใจ พี่น้องทั้งสองสะพายขวานตัดฟืนขึ้นบ่าอย่างคล่องแคล่วเช่นเคย แล้วเดินตามทางคุ้นเคยขึ้นไปยังป่าลึก เสียงนกร้องอย่างรื่นเริงประสานกับเสียงใบไม้เสียดสีกันไปตลอดทาง ราวกับบทเพลงประสานเสียงที่ธรรมชาติบรรเลง