เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เธอตั้งจุดเริ่มย้อนเวลาตามเวลาที่จำได้
แสงสีขาววาบหนึ่งปกคลุมร่างของเธอทั้งตัวในทันที
เมื่อเธอลืมตาตื่นขึ้นอีกครั้ง ก็พบว่าตัวเองกำลังนอนอยู่ในอ้อมกอดของผู้ชายคนหนึ่ง
โลกนี้คล้ายกับดาวสีน้ำเงินมาก
แสงแดดตอนเช้าเวลาแปดโมงสาดผ่านช่องเล็ก ๆ ของผ้าม่าน กระทบใบหน้าด้านข้างที่ยังเลือนรางของเธอ
ลมหายใจอุ่น ๆ พัดมาจากต้นคอ ชายด้านหลังที่เปลือยท่อนบนโอบเธอเข้ามาในอ้อมกอดอีกนิด
ซูชีเฉี่ยนพลิกตัวกลับไป เป็นใบหน้าชัดเจนจากในความฝันนั้นจริง ๆ
เมื่อรับรู้ถึงสายตาจดจ้องของหญิงสาว หลางหวนก็ค่อย ๆ ลืมตา สีหน้ายังมีอาการง่วงหลงเหลืออยู่
ขนตาของเขาเป็นสีเทา หนาแน่นและยาวงอน
ความงามของชนชาติสลาฟอยู่ที่ดวงตาลึกซึ้งที่ถูกฤดูหนาวอันโหดร้ายพัดกรรโชก เป็นเกล็ดหิมะที่ปลิวว่อนเหนือแม่น้ำเยือกแข็งอันมืดมัวและเงียบงัน