เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
นี่คือวันหยุดสุดสัปดาห์ธรรมดา ๆ วันหนึ่ง
แสงแดดลายด่างกำลังสาดผ่านเถาวัลย์ที่เลื้อยพันกันไปมาบนระเบียง เข้ามาในห้องนอนกว้างขวางและอบอุ่น
ใต้หน้าต่างกระจกทรงโค้งสูงใหญ่ หลิ่นหยวนกำลังนั่งอยู่หน้าเปลเด็ก มือหนึ่งเท้าคาง อีกมือหนึ่งค่อย ๆ ไกวเปล
เขากำลังกล่อมเด็กน้อยเข้านอน
ชายหนุ่มหันหลังให้หน้าต่าง แสงระยิบระยับตกกระทบลงบนบ่ากว้างและแผ่นหลังที่ดูเงียบสงบ ผมสั้นดำสลวย และใบหน้าหวือตาที่ก้มลงอย่างอ่อนโยนของเขา
ตั้งแต่ซูชีเฉี่ยนให้กำเนิดเด็กน้อยสองคน หลิ่นหยวนก็ใช้เวลาเกือบทั้งหมดไปกับการดูแลเด็กน้อย ยกเว้นตอนออกภารกิจและทำงาน
เขารักชีชี จึงรักลูกของเธอด้วย
หลิ่นหยวนเหมือนลู่หว่างที่ชอบเด็ก และนิสัยอ่อนโยนเอาใจใส่โดยธรรมชาติก็กำหนดว่าพรสวรรค์และข้อได้เปรียบของเขาในการเลี้ยงเด็กนั้นเหนือกว่าคนอื่น
แม้แต่พี่เลี้ยงเด็กยังยอมรับว่าสู้เขาไม่ได้