กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ที่รัก ทำไมยังไม่นอน..”
เสียงของไป๋อวี่ที่ยังงัวเงียเข้าใกล้ใบหู ลมหายใจอุ่น ๆ พัดตามมา เขาจูบแก้มและต้นคอด้านหลังของเธอ โอบเอวเธอแล้วแนบชิดแผ่นหลัง ท่าทางกอดแบบนี้ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยอย่างมาก
ตัวไป๋อวี่มีกลิ่นลูกหมาน่ารัก ๆ กลิ่นคล้ายกับกลิ่นตัวของเยเย ซูชีเฉี่ยนหนุนแขนเขาไว้แนบชิดกันเงียบ ๆ
แสงจันทร์พร่า ๆ ลอดผ่านช่องหลังคา สาดอย่างเงียบสงบลงบนเตียงที่ทั้งสองกอดกัน บนหมอน และบนผ้าห่ม
ซูชีเฉี่ยนสูดกลิ่นของไป๋อวี่ ดวงตากะพริบปริบ ๆ ค่อย ๆ หลับเข้าสู่ฝัน
หากเวลาหยุดอยู่ ณ ช่วงเวลานี้ตลอดไป ก็คงไม่เลว