กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
อีสต์มองคำขออนุมัติที่ผ่านแล้วบนกำไลข้อมือ รอยยิ้มที่มุมปากยากจะเก็บกดไว้ได้
เขาตะล่อมอยู่นานกว่าจะได้โอกาสทดลองปฏิบัติงานมาหนึ่งครั้ง
เพราะซูชีเฉี่ยนย้ำกับเขาหลายครั้งว่าผู้พิทักษ์ประจำตัวของเธอมีมากพอแล้ว ไม่ต้องการผู้พิทักษ์คุ้มกันเพิ่มอีก
แต่อีสต์บอกว่าสักวันหนึ่งต้องมีโอกาสได้ใช้ ผ่านการวิเคราะห์ข้อดีข้อเสีย+เผยความรู้สึกจริงใจ+ถอยเพื่อรุก จนในที่สุดก็คว้าระยะฝึกงานมาให้ตัวเองได้สำเร็จ
หลงอ้าวเทียน (เจ้าเด็กเหม็น): “ที่รัก เธออยู่ไหน?”
ข้อความจากหานเซียวเด้งขึ้นมาบนกำไลข้อมือของซูชีเฉี่ยน เธอเงยหน้ามองอีสต์เตรียมบอกลา
“อีสต์ ฉันต้องกลับแล้ว ลาก่อน”