กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“การเจอคลื่นร่างปนเปื้อนไม่ใช่ความผิดของฉัน และฉันก็ไม่ได้ให้ทีมสนับสนุนมากู้ฉันก่อน”
ซูชีเฉี่ยนลังเลเพียงชั่วขณะเดียว
ความยึดติดของคนตายไม่มีความหมายอีกต่อไปแล้ว
ฟ่านลั่วหัวเราะร่า “แกคิดว่าตัวเองบริสุทธิ์ แล้วเกาซูไม่บริสุทธิ์หรือ?”
“มนุษย์มักแก้ตัวให้ตัวเองเสมอ โกหกจนติดเป็นนิสัย งั้นฉันกินพวกแกให้หมดเลยดีกว่า”
“พวกแกไม่ชอบพูดกันเสมอหรือว่าจะไถ่บาปให้ตัวเอง?”
หานเซียวโมโหขึ้นมาทันที ชักกระบี่ฟันเข้าที่คอฟ่านลั่ว พลางพูดด้วยน้ำเสียงเดือดดาล:
“ไถ่บาปห่าเหวอะไรของแก เรื่องนี้มันเกี่ยวอะไรกับที่รักของผม แกยืนอ้าปากพ่นขี้ใส่อะไรอยู่ตรงนี้?!”