กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซูชีเฉี่ยนไม่ค่อยใส่รองเท้าส้นสูง พอขึ้นรถก็เปลี่ยนเป็นรองเท้าแตะขนฟูทันที ไป๋อวี่วางเท้าของเธอไว้บนขาของเขา แล้วเริ่มนวดน่องที่ปวดเมื่อยให้เธอ
เธอวิเคราะห์เส้นทางการเคลื่อนไหวของฟ่านลั่วในวันนี้จากเครื่องระบุตำแหน่งอยู่พักหนึ่ง ก็อดบ่นออกมาไม่ได้ว่า
“คุณหมายความว่า เขาขับรถไปร้านกาแฟที่ไกลมากเป็นพิเศษเพื่อสั่งกาแฟหนึ่งแก้ว อยู่ไม่ถึงสองชั่วโมงก็ไปสวนกลางทะเลสาบ นั่งอยู่ที่หนึ่งเหม่อลอยไปสามชั่วโมง ไม่แน่อาจจะให้อาหารหงส์ด้วย จากนั้นก็ไปเดินร้านของขวัญ สุดท้ายขับรถกลับบ้านงั้นหรือ?”
มองไม่ออกเลยจริง ๆ ว่าเขาต้องการจะทำอะไรกันแน่
เฮยอวี่ก็มองไม่ออกเหมือนกัน