กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ดวงตาสีเขียวอ่อนของลูเซียสสบเข้ากับสายตาที่เต็มไปด้วยการยั่วยุซึ่งอวี่เหวินเซวียนส่งมาเข้าพอดี เขายิ้มให้อีกฝ่ายอย่างภาคภูมิใจจนไม่มีใครเทียบ
ไม่ใช่แค่ประกาศให้ลูเซียสรู้ แต่ยังประกาศให้ทุกคนรู้ด้วย
พวกนายเกลียดฉันขนาดนี้ แต่ฉันก็ยังใช้ความสามารถของตัวเองอยู่ข้างเจ้าตัวดีได้ อยากให้พวกนายโมโหตายเลย
ลูเซียสแค่นหัวเราะ คนยิ่งขาดอะไร ก็ยิ่งอยากอวดสิ่งนั้น
สีหน้าของหลิ่นหยวนกับไป๋อวี่มืดครึ้มจนน่าเกลียดพอกัน นี่เป็นครั้งแรกที่แม้แต่หลิ่นหยวนก็ไม่ให้สีหน้าดีกับใคร
อวี่เหวินเซวียนที่ถูกทุกคนโดดเดี่ยว กลับไม่รู้สึกไม่พอใจหรือเสียใจเลย
เขาเข้าใจว่าคนพวกนี้แค่ริษยาเขา