กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เพราะต้องทำงานล่วงเวลาเมื่อคืน ซูชีเฉี่ยนจึงหลับยาวจนตะวันสูงเทียมฟ้าในวันรุ่งขึ้น
แต่อวี่เหวินเซวียนตื่นนานแล้ว
หลังจากตื่นขึ้น เขาไม่ได้ทำอะไรเลย ได้แต่นั่งจ้องเธอตาเป็นมัน
เขายังหวังด้วยว่าอยากให้เวลาหยุดนิ่งอยู่ที่ช่วงเวลานี้ตลอดไป
เขาเป็นคนของเธอแล้ว
เหมียวมีความสุขมาก
เขาไม่ต้องอิจฉาบรรดาผู้พิทักษ์ประจำตัวที่อยู่ข้างกายเธออีกต่อไปแล้ว
และไม่ต้องกังวลใจได้ ๆ เสีย ๆ ทุกวันอีก
เพียงแต่อวี่เหวินเซวียนในตอนนี้ยังไม่รู้ว่า การได้ครอบครองต่างหากคือจุดเริ่มต้นของความกังวลใจได้ ๆ เสีย ๆ
เส้นทางที่เฮยอวี่กับพวกเคยเดินผ่าน