กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ในโลกของแมวน้อยไม่มีความรู้สึกเรื่องเวลา
มันรู้เพียงว่าในหนึ่งสัปดาห์จะมีสักหนึ่งหรือสองวันที่ไม่ได้กินข้าวเช้า
อวี่เหวินเซวียนอยากเห็นใบหน้าของหญิงสาวให้ชัด
แต่ไม่ว่าเขาจะพยายามแค่ไหน ใบหน้าของเธอก็พร่ามัวเสมอ
แต่ไม่รู้ทำไม เขากลับอยากเข้าใกล้เธออย่างบอกไม่ถูก การได้อยู่ใกล้เธอทำให้เขารู้สึกใกล้ชิดและอบอุ่นอย่างที่ไม่มีสิ่งใดเทียบได้
เขาเฝ้าดูแลเธออย่างเงียบ ๆ แม้หางของเขาจะเริ่มแกว่งซ้ายขวาอย่างกระสับกระส่ายเล็กน้อย
เขารู้สึกว่าเสียงของเธอคุ้นเคยมาก คุ้นเคยมากจริง ๆ
ราวกับว่า มันได้หลอมรวมลึกเข้าไปในวิญญาณของเขาตั้งนานแล้ว
แยกจากกันไม่ได้
---