กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ลูเซียสส่งซูชีเฉี่ยนมาถึงใต้ตึก แล้วปล่อยมือเธอเองอย่างรู้กาลเทศะ
“อาเฉี่ยน พรุ่งนี้เจอกัน”
ซูชีเฉี่ยนมองฝ่ามือที่ว่างเปล่า เหลือบมองลูเซียสหลายครั้ง เฮยอวี่จัดหอพักห้องเดี่ยวให้เขาในหอคอยดำ เขาคงต้องกลับไปที่หอพักแล้ว
เธอเดินไปข้างหน้าสองสามก้าว ก็ยังอดหันกลับไปไม่ได้ ลูเซียสยืนอยู่ที่เดิมมองส่งเธอกลับบ้านจริง ๆ ด้วย
“หรือว่า กินข้าวเย็นก่อนแล้วค่อยกลับ?”
ผู้พิทักษ์ไม่เคยเรียกร้องอะไรกับอาหารมากนัก ผู้พิทักษ์ในหอคอยส่วนใหญ่ล้วนเลือกสารอาหารที่สะดวกและราคาถูก
แน่นอนว่าลูเซียสอยากกลับบ้านไปกับเธอ
อยากก้าวเข้าไปในอาณาเขตและพื้นที่ที่เป็นของเธอ
แต่เขารู้ว่าตอนนี้ตัวเองยังทำไม่ได้