ตอนที่ 297 อะไรก็ต้องแย่งกับเขา ใช่ไหม?

ท่าทางของพวกเขาสนิทสนมราวกับคู่รักที่หลงรักกันมานานหลายปี

รอยยิ้มและภาษากายทุกครั้งราวกับเข็มเงินที่ทิ่มแทงเข้าไปในใจของอวี่เหวินเซวียนอย่างรุนแรง

เขาไม่เข้าใจ

ถ้าคนที่ยืนอยู่ข้างเธอตอนนี้เป็นผู้พิทักษ์คนอื่น อวี่เหวินเซวียนคงไม่ตอบสนองรุนแรงและรู้สึกต่อต้านขนาดนี้

แต่ทำไมต้องเป็นมันด้วย?!

พอเห็นใบหน้าที่ทำให้รู้สึกน่ารังเกียจจนอยากอาเจียนนั้น ฝ่ามือที่อวี่เหวินเซวียนกำไว้อยู่แล้วยิ่งกำแน่น ปลายนิ้วตอนนี้กดลึกเข้าไปในผิวเนื้อ

ข้อกระดูกนิ้วที่งออยู่ทุกข้อตึงเกร็งจนโค้งเป็นมุมที่น่าขนลุก

งั้นไอ้หมานั่นที่ตามหลอกหลอนไม่เลิกรา ตอนนั้นที่ไม่กล้ากลับฐาน จริง ๆ แล้วมันก็สบายใจเฉิบอยู่ข้างกายเธอมานานแล้วอย่างนั้นสินะ