กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
แสงแรกยามเช้าตรู่สอดผ่านช่องว่างของผ้าม่าน เบา ๆ ตกลงบนใบหน้าด้านข้างของคนทั้งสองที่หลับสนิทอยู่ในห้อง
ชั่วครู่ ขนตาของซูชีเฉี่ยนสั่นไหวเล็กน้อย จากนั้นเธอค่อย ๆ เปิดเปลือกตาขึ้น พร้อมความง่วงที่ยังไม่จางหาย
ใกล้หมอนยังมีลมหายใจอุ่น ๆ ที่ชวนให้รู้สึกจั๊กจี้เล็กน้อย หลางหวนกำลังกอดเธอจากด้านหลัง ซุกหน้าอยู่ที่ต้นคอด้านหลังของเธอและหลับสนิท
ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอพัดอยู่ข้างหูของเธอ เห็นได้ชัดว่าเมื่อคืนเขาอิ่มเอมเต็มที่แล้ว
ซูชีเฉี่ยนพลิกตัวกลับมา กอดเขาทั้งสองหันหน้าเข้าหากัน การเคลื่อนไหวเล็ก ๆ ปลุกเขาให้ตื่น หลางหวนยังงัวเงีย แต่ก็เปลี่ยนท่าทางการนอนตามสัญชาตญาณให้เธอนอนได้สบายขึ้น