ตอนที่ 251 อย่าไปส่งผู้ชายแปลกหน้ากลับบ้านง่าย ๆ

เสียงคุ้นหู ท่าทางคุ้นเคย

ซูชีเฉี่ยนหันหน้ามาทันทีโดยสัญชาตญาณ แล้วก็เพิ่งดีดำดิ่งเข้าไปในดวงตาโลหิตสีแดงซีดของอวี่เหวินเซวียนพอดี

รัศมีไฟริบหรี่ในโถงทางเดินทอดลงบนหัวไหล่กว้างใหญ่และสันจมูกโด่งของเขา มุมที่แหงนหน้ามองขึ้นไปทำให้ไม่ชัดเจนนักกับสีหน้าของเขา แต่สัญชาตญาณของซูชีเฉี่ยนบอกเธอว่า เขาต้องกำลังยิ้มแน่ ๆ

เมื่อเขาก้าวเดินออกมาจากที่มืด รอยยิ้มที่เป็นลักษณะเฉพาะก็ยิ่งยืนยันตัวตนของเขา

สายตาของซูชีเฉี่ยนร่อนผ่าน “อายไลเนอร์” ติดตัวของเขาอย่างแผ่วเบา ไม่รู้ทำไมถึงนึกไปถึงบีเกิลชั่วร้ายขึ้นมาเฉย ๆ

แล้วคนจากพันธมิตรเหยื่อสุนัขบีเกิลเห็นเขาแล้วจะเกิดอาการลั่นไกเหมือนกันไหมนะ