กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เหลียงเจาและหานเซียวให้ความรู้สึกแรกคือดุร้ายน่ากลัว มองแวบเดียวก็เหมือนผู้ชายเลวที่เอาแต่ใจสุด ๆ
ถึงแม้ทั้งสองคนจะทำตัวเชื่อฟังว่าง่ายต่อหน้าซูชีเฉี่ยน แต่กับคนอื่นไม่ใช่แบบนี้เด็ดขาด
สีหน้าของหานเซียวหม่นลงสนิท เฮยอวี่ดูเหมือนจะมองออกว่าเขาไม่พอใจ
“ก็ไม่ได้ให้อยู่ที่นั่นตลอดสักหน่อย ตอนนี้ฉันเรียกนายไม่ได้แล้วหรือไง”
หานเซียวทำหน้าเย็นชาไม่พูดอีก เขาเลยฝังหัวทั้งหัวลงในอ้อมอกของซูชีเฉี่ยน แนบให้นานขึ้นอีกสักหน่อยก็ยังดี
ซูชีเฉี่ยนสอดฝ่ามือเข้าไปในเส้นผมของเขา ลูบไปเรื่อย ๆ อย่างไม่จริงจังนัก
เงาแสงโทนนุ่มนวลทอดลงบนใบหน้าด้านข้างที่งดงามของหานเซียว ไม่ว่าจะมองกี่ครั้ง ซูชีเฉี่ยนก็ยังอดอิจฉา ‘มังกร’ ขนตายาวตัวนี้อยู่ดี
“ที่รัก ง่วงง่วง จะนอน”