ตอนที่ 231 เขาไม่เคยเลี้ยงแมวอีกเลย

อวี่เหวินเซวียนพยายามบังคับตัวเองให้อ่านต่อได้สองสามหน้า แต่ไม่นานสีหน้าของเขาก็ควบคุมไม่อยู่และพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง

เขาปิดหนังสือแล้วโยนลงบนโต๊ะ สีหน้าไม่พอใจอย่างยิ่ง สั่งให้เรียกลูกน้องที่รับผิดชอบรวบรวมข้อมูลเข้ามา

ลูกน้องยืนเกร็งอยู่ข้าง ๆ อย่างไม่รู้จะทำตัวอย่างไร อวี่เหวินเซวียนโยนหนังสือเล่มหนึ่งใส่เขา

“นี่คือข้อมูลการเรียนรู้ที่แกหามาให้ฉันงั้นเหรอ”

ลูกน้องรีบรับหนังสือไว้ พลิกดูสองสามหน้า แล้วตอบด้วยสีหน้าไร้พิษภัย

“ใช่แล้วลูกพี่”

อวี่เหวินเซวียนแทบจะหัวเราะออกมาด้วยความโมโห เสียงของเขามักทุ้มต่ำและแหบพร่า น้ำเสียงเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งย้อยนั้นราวกับถูกหมอกบาง ๆ ปกคลุมไว้