ตอนที่ 213 หลบหนี

ตลอดหลายวันที่ซูชีเฉี่ยนถูกกักตัวในโรงพยาบาลจิตเวช นอกจากครั้งที่เชอริโคมาพูดคุยกับเธอแล้ว เธอไม่เคยพูดกับใครอีกเลยแม้แต่ประโยคเดียว

นอกจากเจ้าหน้าที่ที่มาตามหน้าที่เพื่อส่งอาหาร เก็บกวาดจานชามและทำความสะอาดแล้ว เธอก็ไม่เคยเห็นใครคนอื่นเลย

เธอราวกับหญ้าแห้งที่ถูกลืมไว้ในสถานที่แห่งนี้

เจ้าหน้าที่เหล่านั้นไม่พูดกับเธอแม้แต่คำเดียว และไม่สบตากับเธอเลย

พวกเขาเหมือนหุ่นยนต์ที่ไร้อารมณ์ เป็นสิ่งมีชีวิตต่างมิติจากเธอ

เธอเคยพยายามหลบหนี

แต่พอเธอโจมตีพวกเขาเพียงครั้งเดียว พวกเขาก็จะลากเธอกลับไปมัดไว้บนเตียงคนไข้อย่างบังคับ และฉีดยาสงบประสาทเข้าสู่ร่างกายเธอโดยไม่สนใจการขัดขืนอย่างรุนแรงของเธอ

(ยาสงบประสาทที่ใช้บ่อยทางคลินิก: โอลิเซอริดีนฟูมาเรต ไซโปรโฟล เฟนทานิล เด็กซ์เมเดโทมิดีน….)