กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังให้อาหารเช้าเสร็จ ซูชีเฉี่ยนกำลังจะไปฝึกโยคะสักหน่อย ก็เห็นหลางหวนถือกีตาร์ออกมาจากห้องของเขา
“ปู้ปู้ นายยังเล่นกีตาร์เป็นด้วยเหรอ”
หลางหวนยิ้มให้เธอ “แน่นอน พ่อของผมเป็นมือกีตาร์ที่เก่งมาก”
น่าเสียดาย เพราะความคลั่งไคล้ดนตรีของพ่อทำให้แม่ต้องจากเขาไป
และถึงหลางหวนจะสืบทอดความรักในดนตรีจากพ่อมา แต่เพราะเรื่องของแม่ เขาจึงรู้สึกผิดและต่อต้านเรื่องนี้อยู่บ้าง
หลังพ่อเสียชีวิต เขาได้ทิ้งกีตาร์ที่รักที่สุดไว้ให้หลางหวน
แต่หลังจากหลางหวนตื่นรู้เป็นผู้พิทักษ์ เขาก็ไม่อาจทำสิ่งที่ตัวเองชอบได้อย่างเต็มที่เหมือนคนธรรมดาอีกต่อไป
เขาเองก็ไม่อยากเดินตามรอยพ่อ