ตอนที่ 198 ถ้าครั้งนี้ผมรอด ให้ผมเป็นผู้พิทักษ์ประจำตัวคุณได้ไหม?

ไม่มีสีสัน ไม่มีสิ่งใดเลย แม้แต่เสียงก็ไม่มี

เส้นใยจิตสีขาวในมือเธอราวกับเทียนหนึ่งเล่ม เธอกำเทียนไว้ เดินอย่างไร้จุดหมายในทะเลจิตของเขาด้วยแสงขาวจาง ๆ นั้น

นอกเหนือจากแสงเงา คือความมืดที่ไร้จุดสิ้นสุดราวห้วงลึก

เธอราวกับมดในปริภูมิสองมิติ ไม่มีวันเดินออกจากปริภูมิสีดำในสามมิตินี้ได้

ภายในใจของซูชีเฉี่ยนเกิดความรู้สึกหวาดกลัวราวกับตกลงไปในหลุมดำขึ้นมาอย่างฉับพลัน เธอที่ไม่เคยพบสถานการณ์เช่นนี้มาก่อนทำอะไรไม่ถูก

สัญชาตญาณอยากถอนตัวออกจากทะเลจิตของอวี่เหวินเซวียน แต่เธอเหมือนถูกกักขังอยู่ที่นี่

เป่าเป่า: “ผู้ถือครองไม่ต้องตกใจ ระดับทะเลจิตของคนผู้นี้ลึกลับยากหยั่งถึง พวกเราต้องรีบหาโครงข่ายจิตของเขาให้พบ”