ตอนที่ 178 กลิ่นของคุณเหม็นจริง ๆ

หยดน้ำฝนหนาแน่นกลิ้งจากปลายผมของเฮยอวี่ลงสู่คิ้ว แล้วหยดลงถึงริมฝีปาก

เขาไม่ได้ตอบหานเซียว เพียงมองไปข้างหน้าด้วยสายตาสงบ

หานเซียวน้อยเงียบไปครู่ใหญ่ จากนั้นก็ขยับไปชิดข้างเฮยอวี่แล้วคุกเข่าลงด้วยกัน

ซูชีเฉี่ยนมองสองเด็กน้อยที่ตากฝนอยู่ แล้วมองห้องทำงานของเฮกที่สว่างจ้าทั้งคืน ใจรู้สึกซับซ้อน

เฮก นี่คือวิธีที่คุณดูแลเด็ก ๆ งั้นเหรอ

ภาพเปลี่ยนไปในชั่วครู่

เศษเสี้ยวเลือนรางมากมายแวบผ่านไป เธอก็พบว่าตัวเองอยู่ในปราสาทใหญ่โตหรูหราโดยฉับพลัน

ในห้องโถงรับแขกชั้นหนึ่งของปราสาท บนโซฟาหรูที่จัดเรียงเป็นสี่เหลี่ยมอย่างเป็นระเบียบ ล้วนมีแขกที่มาเยี่ยมเฮกนั่งอยู่

เหนือพรมลายประณีตซับซ้อนคือโดมกลางที่ยกสูงจนทัศนียภาพกว้างออกไป โคมไฟอัญมณีระยิบระยับห้อยลงมาเป็นรูปหยดน้ำฝน ทำให้ห้องโถงรับแขกทั้งห้องโปร่งโล่งและสว่างไสว

เงามายาของซูชีเฉี่ยนหยุดอยู่ที่ห้องโถง