ตอนที่ 154 ความทรงจำบางส่วนที่หายไป

ซูชีเฉี่ยนพูดไม่ออก พวกผู้พิทักษ์นี่เรียงคิวกันมาทีละคนหรือไง?

ปล่อยให้เธอนอนเงียบ ๆ อาบแดดสักหน่อยไม่ได้หรือไงนะ?

แต่เหลียงเจากลับไม่พูดอะไร ซึ่งผิดวิสัย เขาเพียงนั่งเงียบ ๆ อยู่ข้างเธอ

เมื่อสัมผัสได้ถึงความผิดปกติของเหลียงเจาในวันนี้ ซูชีเฉี่ยนจึงค่อย ๆ ยกผ้าปิดตาขึ้นอย่างเกียจคร้าน

“เจาเจาน้อย วันนี้ทำไมเงียบจังเลย?”

เหลียงเจาเม้มริมฝีปาก อยากพูดแต่ก็หยุดไว้ ดวงตาสีแดงเพลิงเปล่งประกายยิ่งขึ้นใต้แสงแดด

“ฉัน…”

เหลียงเจาใช้ฝ่ามือกุมมือเธอไว้ แล้วถามด้วยสีหน้าจริงจังซึ่งหาได้ยาก:

“เฉี่ยนเฉี่ยน เธอ..เธอผูกพันธะกับพวกเขาด้วยความสมัครใจหรือเปล่า?”

เหลียงเจารู้สึกเสมอว่าด้วยความบ้าของสองพี่น้องนั้น พวกเขาอาจจะข่มขู่ ล่อลวง หรือหลอกเธอผู้ไร้เดียงสาก็ได้?