ตอนที่ 149 เรือลำเดียวกลางทะเล โยกเยกใกล้ล่ม

ในความพร่ามัวของสายตา โลกของเธอได้ยินเพียงเสียงหอบหายใจต่ำที่เฮยอวี่กลั้นไว้อย่างอดทนและยับยั้งชั่งใจ

เรี่ยวแรงของเฮยอวี่กับหานเซียวสูสีกัน คนหนึ่งแข็งแกร่งกว่าอีกคน

ทั้งสองจูบกันจากตรงนี้ไปตรงนั้น แล้วจากตรงนั้นกลับมาตรงนี้

ความรู้สึกคุ้นเคยแผ่ปกคลุมลงมาบนแผ่นหลัง ทำให้ซูชีเฉี่ยนที่กำลังสั่นเทาตื่นตัวมากขึ้น

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร หานเซียวแนบเข้ามา สูดดมไหล่และแผ่นหลังที่เผยออกมาของเธออย่างหลงใหลและอาลัยอาวรณ์

จมดิ่ง…

ไม่รู้อีกต่อไปแล้วว่าคืนนี้คือคืนไหน…

เธอราวกับเรือน้อยลำเดียวที่ล่องลอยอยู่กลางทะเล โคลงเคลงราวกับจะล่ม