กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สายตาของหลิ่นหยวนถูกดึงกลับมาจากความล่องลอย เขามองเฮยอวี่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ และทำท่าไม่ค่อยอดทนกับเขา ราวกับกำลังคิดอะไรบางอย่างอย่างจริงจัง แล้วเอ่ยอย่างจริงใจว่า
“ผู้บัญชาการ คุณไม่นอนกลางดึก มาทำอะไรหน้าห้องนอนของเฉี่ยนเฉี่ยน?”
เฮยอวี่ที่ถูกย้อนใส่กลับมาหรี่ตาลงเล็กน้อย ทำไมเมื่อก่อนไม่เคยรู้เลยว่าทหารใต้บังคับบัญชาคนนี้ปากจัดลิ้นคมได้ถึงเพียงนี้
เรียนแบบเขาได้ครบสูตรเป็นชุด ๆ ไปเลย
เฮยอวี่กุเหตุผลขึ้นมาโดยสีหน้าไม่เปลี่ยน
“ผมก็มาหาเธอเพื่อหารือเรื่องสำคัญของการแข่งขันที่จะมาถึงไง”
“หลิ่นหยวน ถ้าไม่มีอะไรแล้ว นายกลับห้องนอนตัวเองไปก่อนเถอะ”