ตอนที่ 128 เธอคือเส้นสายเกิดใหม่ของเมืองมรณะแห่งนี้

อ้อมกอดของชายหนุ่มอบอุ่นและแน่นกระชับผิดปกติ

ราวกับเป็นเปลวไฟและสิ่งปลอบประโลมเพียงหนึ่งเดียวในสถานที่อันเงียบสงบและเย็นเยียบแห่งนี้

เธอได้กลิ่นอันคุ้นเคย

ซูชีเฉี่ยนหันกลับไปพอดีกับที่สบดวงตาสีเขียวว่างเปล่าของหลิ่นหยวน

“หลิ่นหยวน?”

ซูชีเฉี่ยนลองเรียกเขาด้วยน้ำเสียงหยั่งเชิง อยากดูว่าเขายังมีสติอยู่หรือไม่

หลิ่นหยวนไม่ตอบเธอ เพียงอุ้มเธอขึ้นในท่าอุ้มพาดแขน แล้วเดินลึกเข้าไปในปราสาทสีดำ

เมืองแห่งนี้ที่อยู่ลึกลงไปในจิตใจของเขาไม่มีใครจดจำได้อีกแล้ว สายลมลบมันออกจากแผนที่ไปนานแล้ว ส่วนสายฝนและหมอกก็เอาแต่ขีดเขียนเส้นขอบของมันขึ้นใหม่ทุกค่ำคืน

ซูชีเฉี่ยนพยายามปลุกให้เขาตื่นอีกหลายครั้ง