กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมื่อสัมผัสได้ถึงการเคลื่อนไหวของเขา ซูชีเฉี่ยนก็ฟาดมือตบไปอีกฉาด
แบบนี้ก็ดีไป แก้มทั้งสองข้างได้อานิสงส์เท่าเทียมกันแล้ว
เหลียงเจาน้อยใจแทบตาย
“แค่หมาตัวน้อยของเธออยากหอมเธอสักหน่อยก็ไม่ได้เลยเหรอ”
ผู้หญิงอะไรใจร้ายจริง ๆ...
ทำเหมือนเขาเป็นแค่เครื่องมือใช้สอยคนหนึ่งเท่านั้น
ไม่มีใจให้กันเลยสักนิด ฮือ ๆ ๆ
ซูชีเฉี่ยนมองเหลียงเจาที่เอามือปิดแก้มขวา สีหน้าหม่นหมองอยู่ใต้โคมไฟกลางคืน แล้วก็รู้สึกสะใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
ตอนที่เจอกันครั้งแรก ไอ้หมอนี่แทบจะเชิดหางขึ้นฟ้า มองคนผ่านรูจมูกทั้งสองข้างล้วน ๆ
“สุภาพบุรุษล้างแค้น สิบปีก็ยังไม่สาย”