กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“บอกฉันได้ไหม”
“ไม่ได้”
“…”
เฮยอวี่ไม่แสดงสีหน้าใด ๆ สอดแขนเข้ามาจากนอกผ้าห่มโทนสีเทา คว้ามือของเธอได้อย่างแม่นยำราวกับรู้ตำแหน่งดีอยู่แล้ว จากนั้นก็แงะนิ้วมือของเธอออกทีละนิ้วอย่างชำนาญ แล้วสอดข้อนิ้วของตัวเองเข้าไปประกบแนบสนิทในซอกนิ้วทุกซอกนิ้วของเธอ
ซูชีเฉี่ยนทำหน้ารังเกียจเล็กน้อย “คุณผู้บัญชาการ คุณมีภาวะโหยหาสัมผัสหรือไง”
เฮยอวี่ทำหน้าขรึมเคร่งไม่สะทกสะท้าน
“ถ้าผมเป็น ตอนนี้คุณคงไม่ได้ใส่เสื้อผ้าอยู่แล้ว”
ซูชีเฉี่ยน: @#@#%&**
“ฉันได้ยินคนอื่นเขาพูดกันว่า คุณถูกส่งตรงมาลงที่หอคอยดำ เป็นเพราะไปทำเรื่องอะไรเข้าจึงถูกย้ายมาเหมือนฉันหรือเปล่า”
เฮยอวี่: “ความลับ”