กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ในห้องรับรองแขกพิเศษชั้นสามของงานเลี้ยง พาร์กเกอร์กำลังพลิกอ่านนิตยสารเล่มหนึ่งอย่างสบายอารมณ์
ประตูห้องรับรองแขกพิเศษถูกผลักเปิดจากด้านนอก พาร์กเกอร์เงยหนังตาขึ้นมองคนที่เข้ามาแวบหนึ่ง ก่อนจะทอดสายตากลับไปยังหน้ากระดาษอีกครั้ง
“เชอริสัน หายไปนานขนาดนี้ ฉันนึกว่านายตกส้วมไปแล้วซะอีก”
ชายที่ถูกเรียกว่าเชอริสันไม่สนใจมุกตลกของพาร์กเกอร์ เขานั่งลงบนเก้าอี้โซฟากว้างใหญ่สบายตัวอย่างสง่างาม มือหนึ่งเท้าศีรษะ อีกมือวางไว้บนที่เท้าแขนอย่างเป็นธรรมชาติ
ดวงตาหงส์คู่นั้นมองไปข้างหน้าอย่างว่างเปล่า แฝงอารมณ์ที่ยากจะหยั่งถึง