เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซูชีเฉี่ยนซึ่งนั่งอยู่บนโซฟาเพลิดเพลินกับการลูบเจ้าหมาและเจ้าลูกหมาป่าอย่างเต็มที่ ไม่รู้ตัวเลยถึงบรรยากาศกดดันอึมครึมของคนทั้งหลาย
จะว่าหมดสติไปเลยก็ไม่ใช่ ซูชีเฉี่ยนได้ยินอยู่แล้ว แต่เธออยากแกล้งทำเป็นตายมากกว่า
หลังอิ่มอาหารเย็นที่พนักงานห้องโดยสารยกมาเสิร์ฟ ทุกคนก็แยกย้ายกลับห้องที่จัดไว้ให้
ซูชีเฉี่ยนแช่น้ำในอ่างอาบน้ำห้องตัวเองอย่างสบายใจ ส่วนผู้พิทักษ์หลายคนอีกด้านหนึ่งกลับแอบรวมตัวกันประชุมเล็ก ๆ
หลางหวนกังวล: “ทำไมรู้สึกว่าผู้นำทางของเราไม่ค่อยหลงผู้ชายเลยนะ”
เหลียงเจาพยักหน้า: “ต่อหน้ากล้ามอกใหญ่ขนาดนี้ของฉัน เธอกลับไม่มีปฏิกิริยาเลยสักนิด เฉี่ยนเฉี่ยนเป็นผู้หญิงปกติจริงหรือ”
หานเซียวมองเหลียงเจาอย่างดูแคลน: “ผู้ชายที่มีนมใหญ่เกินไปมักมากในกาม เธอไม่ชอบร่างกายนายก็เป็นเรื่องปกติ”