ตอนที่ 47 หานเซียว คนบ้าคลั่งยึดติด

เมื่ออ้อมกอดนุ่มหอมในอ้อมแขนหายวับไป หลิ่นหยวนกลับรู้สึกสูญเสียขึ้นมาโดยไม่มีสาเหตุ

เขาอยากให้ซูชีเฉี่ยนสัมผัสเนื้อตัวเขามากขึ้น เขาชอบมากเวลาเธอถูไถอกของเขา

สัมผัสนั้นชวนเสียวซ่านและจั๊กจี้ สบายสุด ๆ

แต่ซูชีเฉี่ยนกอดเขาเพียงไม่กี่วินาทีอย่างแตะผิวน้ำ แล้วก็ปล่อยออกไป น่าเสียดายจริง ๆ…

“หลิ่นหยวน ดึกแล้ว บาย!”

ซูชีเฉี่ยนไม่ทันสังเกตความเขินอายและความผิดปกติของหลิ่นหยวน ยังคงหวนคิดถึงสัมผัสนุ่มนวลเมื่อครู่ในอ้อมกอดของหลิ่นหยวน

หลังจากส่งหลิ่นหยวนกลับไป ซูชีเฉี่ยนก็ล็อกประตูใหญ่ห้องปลอบประโลม แล้ววิ่งเข้าไปในห้องนอนด้านในเพื่อนอนกลางวันอย่างสบายอารมณ์