กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมื่อซูชีเฉี่ยนรู้ตัวอีกที หานเซียวก็ทิ้งตัวทั้งร่างทับลงมาบนตัวเธอแล้ว
แขนทั้งสองข้างของเขายันอยู่ข้างหูของซูชีเฉี่ยน ก้มหน้าลงมองเธอเงียบ ๆ
ใบหน้าที่ขยายใหญ่ตรงหน้าของเธอในยามนี้ ระยะห่างเพียงคืบ แสงอัคคีอันร้อนแรงราวมีชีวิตกำลังเต้นระริก กระตือรือร้นและเร่าร้อนยิ่งกว่าเดิม แต่ภายในห้องกลับเงียบจนได้ยินเพียงเสียงหัวใจของทั้งสองคน
“ถ้ายังไม่ลุกออกไป ฉันจะปล่อยไฟช็อตเธอให้ตาย”
ซูชีเฉี่ยนคิดถึงคำที่ระบบบอกว่าเขามีประโยชน์กับเธอ จึงคิดจะสร้างคะแนนความประทับใจสักหน่อย ไม่ได้กดปุ่มสัญญาณเตือนในมือทันที แค่ขู่เขาเชิงสัญลักษณ์เท่านั้น