ตอนที่ 13 เล่นกับผมแล้ว จะทิ้งผมอีกเหรอ?

ยังไงก็เถอะ ภายใต้การลูบหมาราวกับคลั่งของซูชีเฉี่ยน ความรู้สึกร่วมที่ส่งกลับมาจากร่างจิตนั้นถาโถมมาทีละระลอกแล้วระลอกเล่า จนเขาที่กำลังฝึกอย่างใจลอยแทบจะยอมยกธงขาวไปเลย

ดังนั้นเขาจึงทนต่อไปไม่ไหวอีก และวิ่งขึ้นมาเองโดยพลการ

ซูชีเฉี่ยนถูกไป๋อวี่จ้องจนขนลุก เธอใช้ฝ่ามือผลักอกเขาแรง ๆ

แต่เรี่ยวแรงของผู้นำทางจะไปเทียบกับผู้พิทักษ์ได้อย่างไร? ยิ่งเป็นผู้พิทักษ์ที่มีระดับสูงกว่าเธออีก

การผลักเบา ๆ แค่นี้สำหรับไป๋อวี่แล้วแทบจะเหมือนเกาให้คันเล่น ยิ่งไปกว่านั้น แรงต้านจากการผลักของเธอกลับทำให้ฝ่ามือของเธอแนบชิดกับกล้ามอกที่แน่นแข็งแรง ผิวขาวและไวต่อสัมผัสของเขามากขึ้น

“ฮู้---”

แววตาของไป๋อวี่มืดลึกลงเรื่อย ๆ